De gesprekken slepen zich voort. Samsung Electronics en de Koreaanse vakbond zijn het nog steeds oneens, hoewel een bemiddelaar beweert dat ze de kloof verkleinen. De druk van bovenaf neemt toe. De overheid zweet. Dat geldt ook voor de bedrijfsgroepen. Iedereen wil een staking vermijden. Een belangrijke.
De klok tikt af. Bijna 48.000 werknemers zullen vanaf donderdag 18 dagen achter elkaar vertrekken.
De inzet? Astronomisch.
Samsung is goed voor ongeveer een kwart van de totale Zuid-Koreaanse export. Een black-out van 18 dagen is niet alleen een arbeidsconflict; het is een nationale economische gebeurtenis. Omdat het bedrijf de meeste geheugenchips ter wereld maakt, rimpelt er wereldwijd een onderbreking. Dit is niet hypothetisch. We zitten in een AI-goudkoorts. De toeleveringsketens zijn al krap. Het zou pijn doen om de productie van Samsung nu stop te zetten. Slecht.
Park Su-keun leidt de Nationale Arbeidsrelatiecommissie. Hij is de man die het gesprek faciliteert. Hij vertelde de verslaggevers dat er concessies waren gedaan. Beide kanten knipperden. Toch blijven ze steken op twee kernpunten. Hij wil niet specificeren welke. Alleen dat een akkoord ‘mogelijk’ is. De gesprekken zouden om 19.00 uur afgerond zijn. Dinsdag. Zijn ze klaar? De lucht blijft dik.
Samsung bleef stil. Standaardprocedure.
Een vakbondsvertegenwoordiger had een iets zachter standpunt: “We doen er alles aan om met een plan te komen dat de leden tevreden stelt.”
De realiteit is dat al onze burgers zich zorgen maken. Denk eens aan de rimpeleffecten. – Minister van Industrie Kim Jung-kwan
De markt hoorde graag over de ‘kleinere verschillen’. Zeker nadat de regering afgelopen weekend zinspeelde op noodarbitrage. Als de staat tussenbeide komt, kan zij arbitrage gelasten en stakingsacties dertig dagen opschorten. Het koopt tijd. Er wordt ook een bericht verzonden. Ga niet over de grens.
De aandelen van Samsung daalden dinsdag met 2 procent, maar herstelden zich lichtjes. Gedurende de week? Een daling van 1,3 procent. Zenuwachtig geld.
Wat is het nadeel als er geen deal wordt gesloten?
Een anonieme functionaris van de centrale bank schat dat dit in het ergste geval de bbp-groei van Zuid-Korea zal treffen. De voorspelling was een solide groei van 2,0 procent voor het jaar. Een staking van 18 dagen zou 0,5 procent daarvan kunnen wegnemen. Au. Dat veronderstelt dat ongeveer 30 biljoen gewonnen aan chipproductie wordt gesloopt. Plus weken van vertraging terwijl fabrieken zich haasten om weer op gang te komen.
KB-analist Jeff Kim keek naar de chipgegevens. Hij verwacht een daling van 3 tot 4 procent in de DRAM-aanvoer. NAND daalt met 2 tot 3 procent. Prijzen? Ze gaan omhoog. Opnieuw.
Maar voor beleggers is het chiptekort niet de enige nachtmerrie. De echte angst is het precedent. Zal Samsung toegeven aan eisen om hogere bonussen rechtstreeks in contracten te verwerken? Als ze dat wel doen, stijgen de arbeidskosten permanent. Geen eenmalige vergoeding. Een permanente wandeling.
“Het punt is hoe ze loonsverhogingen formaliseren”, zegt Lee Seung-yub van Quad Investment Management.
De vakbond wil twee dingen: het bonusplafond (momenteel 50% van het jaarsalaris) afschaffen en verplichten dat 15% van de bedrijfswinst naar bonussen gaat. Maak er een contractclausule van.
De teller van Samsung? Geef geheugenchipwerkers dit jaar een enorme eenmalige bonus, waarmee je de uitbetaling van rivaal SK Hynix overtreft. Bewaar de dop voor altijd.
Het is een spannend decennium geweest. Voorzitter Jay Y. Lee beloofde in 2020 een einde te maken aan de vakbondsfraude. Aan dat tijdperk zou een einde zijn gekomen. Het voelt als een ander leven. Toch zijn we hier.
De woede komt voort uit een flagrante loonkloof. SK Hynix heeft vorig jaar hun loon herzien. Ze begonnen geheugen met hoge bandbreedte aan Nvidia te leveren. Hun werknemers kregen bonussen die ruim drie keer zo hoog waren als die van Samsung.
Getalenteerde Samsung-werknemers begonnen te vertrekken. Veel van hen. Als reactie daarop steeg het lidmaatschap van de vakbond. Het is een simpele reactie: mensen willen een eerlijk loon.
Is dit eerlijk? De vakbond zegt ja. Samsung zegt dat het onhoudbaar is.
Om de zaken nog ingewikkelder te maken, heeft een rechtbank maandag een gedeeltelijk dwangbevel uitgevaardigd. De essentiële personeelsbezetting moet behouden blijven. Als de staking plaatsvindt, heeft Samsung 7.087 specifieke werknemers nodig om te verschijnen en de lichten aan te houden. De rest? Ze pakken het bord op.
Donderdag is de deadline.
Niemand weet of ze zullen bellen.
