Het duurt 13 minuten. Zo lang duurt Nightborne voordat je weg wilt kijken.
Neill Blomkamp heeft deze sciencefictionfilm maandag zojuist uitgebracht. Hij zegt dat het gebaseerd is op de roman Echopraxia van Peter Watts uit 2003. (De brontekst vermeldt 2014, maar Watts publiceerde Blindsight in 2006 en Echopraxia was een gepland vervolg dat nooit helemaal op dezelfde manier belandde; laten we bij de tekst blijven: Watts’ roman Echopraxia ). Blomkamp regisseerde District 9 en Gran Turismo. Nu staat hij aan het hoofd van Barley Studios, zijn nieuwe AI-productiebedrijf. Het doel? Pronk met Seedance 2.0, het nieuwe tekst-naar-video-model van ByteDance.
Het resultaat voelt minder als bioscoop en meer als een technische demo in kostuum.
Hoe Barley Studios de korte film maakte
Blomkamp noemt het een ‘proefstart’. Hij wil later een volledige speelfilm in dit formaat maken. Misschien. Op dit moment laat hij zien wat er gebeurt als je een script in Seedance 2.0 invoert en er het beste van hoopt. De gezichten? Gemodelleerd naar echte acteurs. De stemmen? Ook menselijk. Maar de pixels? Volledig gegenereerd door het algoritme.
Het plot is grimmig. Een militair conflict tussen de VS en Syrië. Een Amerikaanse piloot wordt neergeschoten. Helikopter stort neer. Ze is gewond, haar hoofd intact, haar lichaam vernield. Perfecte kandidaat voor Project Nightborne. Dit overheidsprogramma verandert hersendode soldaten in bewapende zombies. Op afstand bestuurbaar. Ondood. Goedkope arbeidskrachten voor oorlog.
Hierin is zij niet uniek. Het leger heeft eindeloze lichamen. Ze is een van de velen.
De video snijdt tussen haar zombistische bewegingen en nep-documentaire-achtige interviews. Austyn Daines heeft het bewerkt. Door de bewerking worden de naden verborgen. Seedance 2.0 genereert slechts een paar seconden per keer. Je ziet de pauzes niet. Je ziet de reset niet. Je ziet gewoon de stroom. De dialoogmix is goed, bijna té goed. Het misleidt je hersenen door te denken dat mensen daadwerkelijk praten.
Maar zijn ze dat ook?
Waarom het hol voelt
Kijk eens beter naar de achtergrond. Borden in wartaal. Personages die met vreemde accenten spreken. Alsof ze niet weten wat de woorden betekenen. Ze maken alleen maar geluiden die op spraak lijken.
Blomkamp zegt dat er echte conceptkunstenaars aan hebben gewerkt. 32 menselijke acteurs laten hun gelijkenissen gebruiken. Maar dat is niet genoeg. Het machinaal gemaakte gevoel dringt door. Het is geen kunst. Het is inhoud.
Waar is de stem van Blomkamp? Hij maakte Alive in Joburg. Die film gebruikte VFX om onverdraagzaamheid uit het apartheidstijdperk te onderzoeken. Het had opzet. Nightborne heeft er geen. Zonder de AI-gimmick zou het niemand iets kunnen schelen. Het is onopvallend.
De AI kan emoties nabootsen. Maar het begrijpt het niet. Het weerspiegelt waar het op is getraind. Het creëert niet. Het braakt uit.
De reactie en de ironie
De korte film lijkt op andere Seedance 2.0-demo’s. De dansvideo van Jia Zhangke. Het virale gevecht tussen Tom Cruise en Brad Pitt. Traditionele filmmakers weten de grenzen van de technologie te verbergen. Maar de grenzen zijn er nog steeds. Ze dragen gewoon betere kleding.
Tekst-naar-video wordt steeds beter. Maar het publiek is niet enthousiast. Blomkamp dacht dat dit buzz zou opleveren. In plaats daarvan noemden mensen het slordig. Ze zeiden dat hij gewassen is. Vergelijkbaar met de reactie waarmee Darren Aronofsky te maken kreeg met zijn AI Revolutionary War-serie.
Misschien is dat het punt.
Project Nightborne gaat over macht. Herbestemming van dode lichamen. Geen toestemming. Goedkope arbeid.
Generatieve AI is destructief, maar niet op dezelfde manier. Geen moordende zombies. Maar de aandrijving is hetzelfde. Nutteloze dingen, gekarnd voor winst. Het negeren van de mensen die de modellen hebben gebouwd. Het negeren van de kosten.
Is dit de toekomst? Of gewoon een waarschuwingslabel?
“Project Nightborne gaat helemaal over individuen in machtsposities die de lichamen van dode mensen een nieuwe bestemming geven… Generatieve AI is niet zo destructief… maar degenen die aandringen op het gebruik ervan worden gedreven door een soortgelijk verlangen.”
Je kunt het bekijken. Je zult de gebreken zien. Je voelt de afstand.
En dan? Je blijft scrollen. Omdat er altijd meer is. Sneller. Goedkoper. Leeg.
