Nog maar twintig jaar geleden besloot de grootste computerbeurs ter wereld op eigen benen te staan.
Op 12 maart 1986 gingen de poorten open. Op het beursterrein van Hannover ging de eerste onafhankelijke CeBIT van start. Vóór die datum was het slechts een onderdeel van de Hannover Messe.
In de jaren vijftig was de ‘kantoorindustrie’ een kernpijler van de beurs in Hannover.
In 1970 claimde het zijn eigen ruimte. Hal 1 werd gebouwd. Het was de grootste zaal op het hele terrein. De dataverwerkingssector nam steeds meer vloeroppervlak in beslag. Het aandeel van de Hannover Messe groeide net zo snel als de telecommunicatie- en informatie-industrie zelf.
Ruimte werd een premiumartikel. In de jaren tachtig werden potentiële exposanten feitelijk afgewezen.
De grote splitsing
Deutsche Messe AG kondigde de splitsing aan in 1984. De Hannover Messe zou vanaf 1986 worden gesplitst. CeBIT vond plaats in maart. De Hannover Industriemesse kreeg april.
Deze beslissing zorgde voor een groot discussieonderwerp voor de komende twee jaar. De scheiding was controversieel. Critici betoogden dat een onafhankelijke CeBIT niet aantrekkelijk genoeg zou zijn. Ze betwijfelden of het alleen zou kunnen overleven.
Ze hadden het mis.
Het succes stelde de voorstanders in het gelijk. De eerste CeBIT, wat staat voor “Centrum der Büro- und Informationstechnik”, trok in 1986 334.400 bezoekers. Vergelijk dat eens met de laatste gezamenlijke Hannover Messe in 1985, die ruim 800.000 bezoekers telde. CeBIT begon met 2.142 exposanten.
De groei versnelde. De 10e CeBIT in 1995 telde 6.100 exposanten en meer dan 755.000 bezoekers.
Maar niet iedereen was daar voor serieuze zaken. Bijna 30% waren particuliere bezoekers.
Ze werden gevreesd als ‘koopjesjagers’. Deze bezoekers waren vooral geïnteresseerd in loterijen, gratis muismatten en andere weggeefacties. Hun zakken zaten vol met brochures en spelden.
Het CeBIT-evenement in maart werd een enorme trekpleister voor zowel professionals uit de industrie als gewone bezoekers die op zoek waren naar deals.
De scheiding werkte. De beurs heeft zijn identiteit gevonden. Het was niet zomaar een afdeling meer. Het was een bestemming.
De dynamiek veranderde door de jaren heen. De mix van professionele kopers en nieuwsgierig publiek veranderde de sfeer. Sommigen hielden van de toegankelijkheid. Anderen hadden een hekel aan de drukte.
De erfenis blijft. Het liet zien hoe een sector zijn moedergebeurtenis kan ontgroeien. Het bewees dat specialisatie verkeer kon genereren.
We kijken nu anders naar techbeurzen. De grenzen tussen professional en consument zijn vervaagd.
Maakt het uit? Misschien niet. Maar de geschiedenis laat zien hoe snel een niche een fenomeen kan worden.
Het verhaal eindigde daar niet. Het is gewoon geëvolueerd.
