Waymo heeft nieuwe ritten. Noem het de Ojai.
Het lijkt minder op een Jaguar en meer op… een capsule. Een zeer schone, zeer stille pod.
Waymo, eigendom van Google, zegt dat dit ruimer is. Toegankelijk. Het belooft een “huiskamer op wielen.” Klinkt leuk, totdat je nadenkt over het prijskaartje of de wachttijd, maar we zijn hier niet om de economie te beoordelen, alleen de techniek.
De deuren schuiven omhoog.
Lift-stijl. Lage treden. Vlakke vloer. Er is zelfs een handgreep ingebouwd in de stoel waarmee u uzelf omhoog kunt trekken. Het doet je denken aan Zoox, de concurrent met die rare koetsachtige dozen. Verschillende vibes, hetzelfde doel. Maak het mensen gemakkelijk om binnen te komen. Vooral de mensen die doorgaans moeite hebben met autodeuren.
Binnen? Drie grote LED-schermen.
Ze tonen uw route. Temperatuur. Muziek. Er is braille ingebouwd. Compatibiliteit met schermlezers is ingebouwd. Blinde en slechtziende rijders lijken deze technologie leuk te vinden. In een artikel in de New York Times werd die affiniteit eerder dit jaar opgemerkt. Technologie die de kwetsbaren helpt is niet nieuw, maar het zo mooi verpakken? Dat is het verkooppraatje.
“Woonkamer op wielen.”
Het is pakkend. Marketing houdt van een metafoor.
Maar wat drijft het ding? Waymo-stuurprogrammasoftware van de zesde generatie. Ze zeggen dat het beter met sneeuw omgaat. Beter dan voorheen in ieder geval. Wees niet te hoopvol als je in New York bent. Of Boston.
Deze auto’s worden gelanceerd in Los Angeles. Phoenix. San Francisco.
Gematigde steden. Plaatsen waar regen geen constante existentiële bedreiging voor het algoritme is. Na de eerste free-ride-fase voor geselecteerde gebruikers gaan ze naar Denver, Vegas en San Diego. Een langzame kruip naar buiten.
Omdat het moeilijk weer is.
Weet je nog toen Waymo de stekker eruit trok in San Antonio? Houston? Dallas? Atlanta? Sommige auto’s reden regelrecht in overstromingen. Geen goed uiterlijk. Het roept vragen op. Moeten autonome voertuigen rijden bij storm? Wie bepaalt de grens tussen ‘negatief’ en ‘onaanvaardbaar’?
Waymo denkt dat zijn gegevens luid genoeg zijn om de minpuntjes te negeren.
Hun laatste statistieken beweren dat de bestuurder onder identieke omstandigheden betrokken is bij 92% minder ernstige ongevallen dan mensen. Dertien keer minder gewonden of dodelijke slachtoffers.
Negentien procent is een ruime marge. Of toch?
We blijven wachten tot de robot de ultieme fout maakt. Het is nog niet gebeurd. In ieder geval niet op de manier zoals de krantenkoppen dit vereisen. Dus ze rollen door. Op weg naar warmer weer. Op weg naar grotere schermen.
Wie blijft achter?
