De Consumer Electronics Show (CES) is lange tijd een showcase voor de toekomst geweest – een toekomst die vaak wordt bevolkt door robots. Toch is er voor elke succesvolle technologische innovatie een kerkhof van prototypes die beloofden de wereld te veranderen, maar uiteindelijk in de vergetelheid raakten. De onthulling dit jaar van Hyundai’s Atlas, de mensachtige Boston Dynamics, is slechts de laatste in een lange reeks robotbeloften die wel of niet uitkomen.
Om te begrijpen waarom dit belangrijk is, moeten we de hype-cyclus in ogenschouw nemen: technologie belooft vaak te veel en levert te weinig op. CES is een snelkookpan voor dit fenomeen, waarbij ambitie vaak de praktijk overtreft. De parade van robots door de jaren heen illustreert een terugkerend patroon: aanvankelijke opwinding, gevolgd door commerciële mislukking of niche-adoptie.
Vroege dromen en teleurstellingen (2004-2009)
In het begin van de jaren 2000 was er sprake van een golf van mensachtige robots, die vaak werden gepresenteerd als voorbode van een geautomatiseerde toekomst. Sony’s Qrio, tentoongesteld op CES 2004, werd ooit beschouwd als een serieuze kandidaat en verscheen zelfs in een finale van Battlestar Galactica als symbool van opkomende AI-bedreigingen. Het is nooit op de markt gekomen, hoewel een paar prototypes een hoofdrol speelden in een Beck-muziekvideo.
Het vroege prototype van een zelfrijdende auto van Google, tentoongesteld op CES 2006, valt op als een zeldzaam succesverhaal. Het evolueerde naar Waymo, dat nu robotaxis exploiteert in verschillende Amerikaanse steden. De bredere trend was echter anders. Honda’s Asimo, onthuld in 2007, kon lopen, rennen en zelfs komisch vallen op het podium, wat bijdroeg aan de uiteindelijke stopzetting ervan in 2018.
Andere pogingen, zoals de telepresence-robot van Anybots uit 2009, slaagden er niet in om grip te krijgen. Het idee om op afstand toezicht te houden op fabrieksarbeiders met een rolscherm vond ondanks de pitch geen weerklank bij investeerders of kapitalisten.
De middelste jaren: nieuwigheid en bijna-ongevallen (2011-2018)
De jaren 2010 brachten een mix van eigenzinnige concepten en stapsgewijze verbeteringen. Vstone’s Robovie, te zien in 2011, kreeg bekendheid omdat hij werd misbruikt tijdens experimenten met kinderen. Justin Bieber poseerde met een dansende luidsprekerrobot op CES 2012, een product dat niet lang stand hield nadat het beroemd werd.
Sony’s Aibo-robothond, die in 2018 weer tot leven kwam, bood een nostalgische aantrekkingskracht, maar bood weinig technologische vooruitgang ten opzichte van eerdere iteraties. In hetzelfde jaar trad ook een robotstripper op in een club in Vegas – een duidelijke herinnering dat sommige robottoepassingen meer over spektakel dan over innovatie gaan.
Recente pogingen en aanhoudende vragen (2019-2026)
Recente CES-iteraties hebben meer geavanceerde robots tentoongesteld, maar de commerciële levensvatbaarheid blijft een uitdaging. De Spot van Boston Dynamics, voor het eerst gedemonstreerd in 2016 en later door Hyundai getoond op CES 2022, heeft een nicherol gevonden in de inspectie en het opruimen van bommen. Maar een volledige overname van robots blijft ver weg.
De Ameca, aangekondigd als de ‘meest geavanceerde sociale mensachtige robot’ in 2022, wordt ondanks zijn realistische gezichtsuitdrukkingen niet massaal geaccepteerd. AI-aangedreven bartenderrobots zoals Adam, hoewel populair op CES 2023, moeten de menselijke mixologen nog vervangen. Botbar, waar Adam ooit diende, is definitief gesloten.
Hyundai’s Atlas op CES 2026 is de nieuwste in deze reeks ambitieuze prototypes. Nvidia-CEO Jensen Huang promoot de robotica-visie al jaren, maar zelfs zijn nieuwste demo’s, zoals die van het door Disney Research gesteunde Grek, moeten zich nog vertalen in een wijdverspreid consumentenproduct.
Het patroon is duidelijk: bij CES-robots gaat het vaak meer om het uiten van ambitie dan om het leveren van een revolutie. De technologie gaat vooruit, maar de markt haalt deze zelden in.
Kortom: de geschiedenis van robots op CES is een waarschuwend verhaal over hype-cycli en onvervulde verwachtingen. Terwijl sommige concepten uiteindelijk succes vinden, vervagen de meeste en laten een kerkhof van mislukte prototypes achter. De toekomst mag dan nog steeds robotachtig zijn, het pad ernaartoe is bezaaid met de geesten uit het CES-verleden.
