A24 is niet alleen meer een studio. Het is een sfeer. Een esthetiek. Je ziet een film met korrelig filmmateriaal, existentiële angst en een soundtrack van Mac DeMarco of Sufjan Stevens. Je weet waar je bent.
Ze hebben de markt voor de enige filmmaker in het nauw gedreven. Sofia Coppola. Arie Aster. Yorgos Lanthimos. Barry Jenkins. Deze directeuren huurden niet alleen een ruimte aan de A24, maar zijn nu het gebouw. Hun werk voelt aan als A24 omdat A24 hen het touw gaf om zo hoog te klimmen als ze wilden. En ze klommen. Moonlight won de Oscars. Alles overal tegelijk verbrijzelde dozen. Het is geen underground cinema in de afwijzende zin. Het is een kunsthuis dat echt geld oplevert.
A24 is synoniem geworden met een specifiek soort gevoel in plaats van alleen maar een productielogo.
HBO Max is duidelijk de kluis voor hun backcatalogus. Wil je de diepe sneden? Ga daarheen. Maar waarom betalen? Juli is hier. De zomerslaap begint. Je hebt uren daglicht en absoluut geen motivatie.
Controleer Tubi. Kanopy. Plex. Pluto-tv. Ze zijn momenteel gastheer van de zware hitters.
Wil je Lady Bird? Het is er. Het Boston-punkdagboek van Greta Gerwig wacht op je. Rode Raket? De louche kijk van Sean Baker op de hausse aan videoverhuur drijft waarschijnlijk op een gratis dienst. Je hoeft alleen maar te kijken.
Dus wat doe je vanavond? TikTok scrollen of daadwerkelijk iets kijken?
Dit is wat er gratis wordt gestreamd. Bekijk het. Denk er niet te moeilijk over na. Het scherm wacht.
